Vrede


Iedere afzonderlijke straatsteen
heeft beloofd ter ere van de vrede te bloeien,
de vogels hebben gezworen niet te slapen op de eerste dag van de vrede
(behalve de kwartels natuurlijk
die zoals altijd bang waren en vluchtten),
in de trams werd muziek gespeeld,
wij, volwassenen, zetten onze mutsen op
van oude koekoeksklokken, kinderen kietelden de karyatiden. (1)

Sommigen zeiden dat het tot de eerste morgen van de vrede
nog maar een paar minuten zou duren,
anderen berekenden zwijgend het tijdstip van het ochtendgloren
aan de hemel, die een feestdag zou worden.
En alleen een trouwjurk
heeft de hele nacht geleden
in een etalage die om de een of andere reden verlicht was.

(1) Karyatiden, zijn zuilen van gebeeldhouwde vrouwenfiguren uit de oudheid; als pilaren dragen zij een eeuwige (oorlogs)last.

Oleh Kotsarev, Kiev, 20 februari 2022 (vertaling uit het Oekraïens: Richard Nowak)